U srcu Smedereva, pored stare crkve Uspenja Presvete Bogorodice na Starom groblju, počiva čovek čije ime i danas živi u nazivu najstarije osnovne škole u gradu, u ulici koja nosi njegovo ime i u sećanju Smederevaca. Dimitrije Davidović (1789–1838), otac srpskog novinarstva, diplomat, ministar i tvorac Sretenjskog ustava, poslednje tri godine života proveo je upravo ovde – u gradu svojih predaka.
Rođen u Zemunu, Davidović je bio jedan od najobrazovanijih Srba svog vremena. Studirao je medicinu u Beču, pokrenuo prve srpske novine „Novine serbske“, uređivao „Zabavnik“ i bio bliski saradnik kneza Miloša Obrenovića. Kao knežev sekretar, diplomat u Carigradu, svoj životni put krunisao je 1835. godine pisanjem Sretenjskog ustava – jednog od najliberalnijih ustava Evrope toga doba. Ustav je uveo podelu vlasti, ukinuo feudalne odnose i doneo reč „ustav“ u srpski jezik. Trajao je svega nekoliko nedelja, a pod pritiskom Turske, Rusije i Austrije, knez Miloš ga je ukinuo, a Davidović je smenjen i poslat u Smederevo.
Dobio je kuću u centru grada u blizini današnje ulice koja nosi njegovo ime i imanje sa šljivama. Tu je, ostavši bez porodice, proveo poslednje godine u bolesti i osami. Preminuo je 1838. godine. Prvobitno sahranjen na svom imanju, kasnije su njegovi posmrtni ostaci preneti pored stare crkvice. Na nadgrobnoj ploči od studeničkog mermera, po njegovoj želji, stoji jednostavan, ali snažan natpis: „Dimitrije Davidović, sav Srbin“.
Smederevo ga nije zaboravilo. 1888. godine, na pedesetogodišnjicu smrti, omladina i profesori smeđerevske gimnazije uredili su grobno mesto. 1938. godine otkrivena je spomen-bista rad vajara Lojze Dolinara. Najstarija osnovna škola u gradu od 1959. nosi njegovo ime. Ulica Dimitrija Davidovića i spomen-ploča na mestu njegove kuće i danas podsećaju na velikana.
Dok prolazimo pored škole „Dimitrije Davidović“ ili se zaustavimo kod njegovog groba, vredi se setiti da je ovaj čovek, iako rođen u Zemunu, baš Smederevo izabrao – ili mu je sudbina namenila – za poslednje utočište. Njegov epitaf „sav Srbin“ i danas zvuči kao poruka koja nadživljava vreme.